با سلام
شما دوست عزیز صدای ما را از نزدیک ترین کافی نت موجود در شهر با لاک پشتی ترین سرعت ممکنه می شنوید!
چرا؟
چرا ندارد که!!
وقتی ییییییییییییییهو حس طنزتان غلیان می کند می پرید پشت سیستم و می نویسید و می نویسید و وقتی می خواهی وبلاگت ر اآپ کنی خبر - از غیب که چه عرض کنم- می رسد شارژ شما تمام شده بپر برو پارژ کن. جداْ اولین کاری که به ذهنت می رسد چیست دوست جان ما ها؟
خو ٬ همه مطالب طنزمان را به ابدیت پیوند دادیم رفت رد کارش!
حس طنزمان به دلیل رفتار شرم آور این ای دی اس ال کوفت زهرماری دوباره قهر کرد!
بعداْ نوشیتم: ما می خواهیم زین پس در این مکان غمنامه بنویسیم بس که این حس طنزمان حال ما را می گیرد.
راستی کی گفت ما حس طنز داریم؟
