هرچه منتظر ماندیم!
هرچه سعی کردیم
هرچه امید دادیم به این دل وامانده!
دیدیم نخیر!!
این نظرات وامانده از ۹ تا بیشتر نمی شوند!!!
دیروز با اجازه دوستان رفتیم ثبت احوال ( منظورمان دانشگاه است) جالب بود برایم.
چرا؟
چونکه تمام ۲۰۰۰ و خرده ای!! دانشجوی ترم اولی را خودشان انتخاب واحد کردند ما را ( ما : یعنی من و یکی دیگر) را فرستادند خودمان از کافی نت انتخاب واحد کنیم...
فردا عکسمان را اینجا می گماریم شما ببینید روی پیشانی مبارک چیزی لحاظ شده؟!!!!
یه روز بعد نوشت: قابل توجه دوستان عزیز و گرامی ما به زور٬ کتک و خشنود خانوادگی تن به دانشگاه رفتن داده ایم. این را گفتیم که کسی فکر نکند ما الان عشق کلاسور و کفش تق تقی هستیم!!!
ها؟
چیه؟
مگر ما شاخ داریم؟
مگر ما غیر از بقیه این جماعت بی کار هستیم؟
کی گفته به ما نمی آید؟
حالا چکار کنیم که نشد هیچ رقمه بپیچانیمش؟
ها؟
چیه؟
کارگر دانشجو ندید؟
حالا ببینید!!
فکر کن!!
کارگر دانشجو شود!!!
منتظر اتفاقات ما باشید!!!
این یک پست جدید است!!
ها؟ چیه؟
همه توی این ممکلت از ۱۲ساعت کار روزانه فقط ۲ ساعت کار مفید دارند. خوب این هم پای همان!!
مگر ما غیر از بقیه ایم؟!
والا!!
